مجاهده با نفس
مجاهده با نفس
استاد آقا محمد بيدآبادي در ارتباط با مجاهده با نفس دستورالعملی مرقوم داشته اند که جهت بهره برداری به آن اشاره می نماییم .
«...اول مرتبه (آن است) كه خود را منظور (در منظر) او ببينى و اين مرتبه چنان است كه [چون] بنده به اين مرتبه مى رسد ، محال است كه مخالفت الهى كند و هم چنانكه اشاره به مطلوب است، اشاره به اين راه نيز هست كه عبادت او را به قرب عظيم مى¬رساند كه رتبه « لى مع اللّه» كه حضرت سيّد المرسلين فرموده-اند كه : « مرا با خداوند خود وقتى است كه در آن جا راه ندارد ملك مقرّبى و نه نبى مرسلى» . اشعار مى-دارد به آن كه اگر چنين عبادت بكنى ، نيكى به خود كرده¬ای، جناب اقدس الهى از آن ارفع است كه از اين عبادات نفعى به او عايد گردد . پس مشغول اربعينيّات شود چنانكه وارد شده است : « هر كه چهل روز خالص، از جهت حقّ سبحانه باشد، حقّ تعالى چشمههاى حكمت را از دل او بر زبان او جارى مى گرداند » . پس باید در نماز، هميشه، با حضور قلب و همیشه رعايت دل كند كه در خاطرش چيزى در نيايد و اگر درآيد، به تضرّع و ابتهال دفع آن را از خداوند خود طلب نمايد و باز مشغول شود و گاهى مشغول دعاها باشد مثل دعاهاى "پانزده مناجات" [مناجات خمس عشر] و گاهى مشغول ذكر "يا اللّه" شود. و مى¬بايد كه ملاحظه نمايد كه بداند حق سبحانه و تعالى، همه جا حاضر است، نه آن كه جسمى تصوّر كند خداوند خود را. با اين نحو ذكر كردن، خداوند خود را حاضر دانستن و در هر ذكرى او را ياد كردن و دل را متوجّه او ساختن و ذكر را از دل كردن، به اندك زمانى ترقيّات عظيم حاصل مى شود و اين فقير تجربه مكرّر كردهام. فتح ابواب در ده روز شده است. و در حين اربعين، تمام چيزها ظاهر شده است كه وصف نمى توان كردن، ليكن شياطين جنّ و انس، ممانعت¬هاى عظيمه مى كنند. مجاهده همين معنى دارد كه برنفس دشوار است و بر شياطين دشوارتر.
پس مى¬باید مبتدى هر چند ايشان معارضه نمايند او نيز، به جناب اقدس متوجه شده ايشان را به سهام «لا حول و لا قوّة الا باللّه العلىّ العظيم» از خود دور گرداند، تا به رتبه محبت فائز گردد و ديگر معاوضه كم شود. پس اگر معارضات نفس و شيطان به كثرت دعوات و تضرّعات كم نشود، استعانت جويد به توجّهات مقربّان كه در اين راه هستند و غالب آن است كه مخفى مى¬باشند، همان بهتر كه وقت معارضه متوسلّ به جناب اقدس خداوند شود و تضرّع و زارى كند تا حق ،سبحانه و تعالى، حمايت فرمايد...» .
پیامها:
1. اجتناب از شیطان و گناه، منجر به مسئولیت شناسی در پیشگاه خداوند می¬شود.
2. تنها راه تقویت مسئولیت شناس، خویشتن را در منظر خدا یافتن است.
3. برای تقویت احساس حضور در منظر خدا، باید به عبارت الهی پناه برد.
4. شرط تاثیر گذاری عبادت، دو امر است: حضور قلب و ترار و مداومت(اربعینیات)
5. نها راه رهایی از مشقت وعارضه با وساوس شیطان و کوتاه کردن دست او تضرع و زاری به پیشگاه الهی و استعانت از باری تعالی تا نیل به مقام محبت است.
معرفي اجمالي استاد : آقا محمد بيدآبادي فرزند آقا محمد رفيع است. پدرش اصالتاً از مازندران بوده و به اصفهان كوچ كرده است و در محلّۀ بيدآباد ساكن و به بيدآبادي مشهور گرديده است.
آقا محمد در محلۀ بيدآباد اصفهان چشم به جهان گشود و هم در اين شهر مراتب رشد و كمال را پيموده است. زماني كه علم رسمي را سر به سر قيل و قال دين، و عطش دروني خود را همچنان در اشتداد يافت دست در دامن استاد عرفان و اخلاق «سيد قطب الدين تبريزي شيرازي» ميزند، و در اثر عنايت و ارشاد وي قدم در عرفان و سير و سلوك ميگذارد.
بيدآبادي بعد از آن، به تربيت نفوس مستعده و فطرتهاي پاك اقدام كرده و عده زيادي را از عالم طبيعت به ملكوت راهنمايي نمود.
اين عالم وارسته به قدري پشتپا به هوا و هوس زده و زُهد پيشه كرده بود كه أبداً به سلاطين زمان خويش (چه رسد به ديگران) اعتنايي نميكرد، بلكه اظهار ميداشت كه از ديدار و ملاقات با آنان خوشش نميآيد.
در صورتي كه آنان وي را براي مقامات و كراماتش كاملاً تعظيم و تكريم ميكردند. با همۀ اينها هيچگونه إباي نداشت كه بر الاغ برهنه سوار شود و ردههاي طولاني را با آن بپيمايد.
مولي أميرالمؤمنين (ع) يكي از صفات پيامبر اكرم (ص) را همين أمر ميشمارند : پيامبر اكرم (ص) بر روي زمين غذا ميخورد و مانند بردگان مينشست و پارگي كفشش را به دست خود ميدوخت و لباسش را خود به دست خود وصله ميزد و بر الاغ بيپايان سوار ميشد و گاهي كسي را هم بر ترك خود مينشاند. (نهجالبلاغه / خطبه 160)
آقا محمد بيدآبادي كه از شاگردان شريف العلماء است به كتاب¬هاي علمي، زياد احترام ميگذاشت به طوري كه تهذيب شيخ طوسي را مانند قرآن ميبوسيد و بالاي سر ميگذاشت و ميگفت: كتب احاديث و روايات مانند قرآن محترم است.
تهیه و تنظیم : دین نگار
| نظر ها |
|
